Son Ceibe · 2026
Noite de Esmorga
O primeiro traballo de Son Ceibe: raíz galega e sons contemporáneos que se atopan nun mesmo camiño.
11 cancións · Letras e música: Camilo Rodríguez
Ver cancións e letrasNoite de Esmorga
Cancións e letras
Abre cada canción para ler a letra e descargar o seu PDF.
01
O home da Terra e o vento
Base de acompañamento C – G – F
Intro C – C7 – F – Fm – C – A7 – Dm – G7 – C
Estrofa 1
CNo sur onde canta o ventoe a herba C7fala co Fsol,ergueuse Fmun home sinxeClocoA7a forDmza dG7a razCón.CSen traxe grande nin tronoe sen C7medo a poder falarF,Fmtraía nos ollos do poCboun A7mundo Dmpor G7comeCzar.CNo sur onde canta o ventoe a herba C7fala co Fsol,ergueuse Fmun home sinxeClocoA7a forDmza dG7a razCón.Estribillo
CO home da terra e do vento,e irmán dC7a voz popuFlar,cando faFmla a xente humiCldelaA7te foDmrte o teu G7canCtar.CO home da terra e a xente,porque C7sae do coraFzón,coma o maFmr que nunca caClafala o pA7obo eDmn G7rebeliCón.Repetición
Cfala o pobo en rebelGiónF.Cfala o pobo en rebelGiónF.Estrofa 2
CO home da terra e da xentecantará C7o mar coas Fcidades,mentres haFmxa un soño liCbreerguerA7ase a DmdigniG7daCde.CDicía: pobre non équen C7vive con pouco pa Fn,pobre é quFmen precisa toCdopra A7poderse DmnamoG7rarC!Repetición
Cpra poderse namoGrFar!Cpra poderse namoGrFar.Estrofa 3
CDo Río da Prata ao Miñocorre C7a mesma Fconvicción.Fmcoma o mar que nunca caClafala o poA7bo eDmn G7rebeliónC.CPepe, voz do pobo enteiro,terra liC7bre ao camiFñar,mentres haFmxa pan na meCsacon vidaA7do Dma G7xanCtar!Repetición
Cconvidado a xanGtFar!Cconvidado a xanGtFar.Estribillo
CO home da terra e do vento,eirmán d C7a voz popuFlar,cando faFmla a xente humilCdelate forA7te Dmo teu G7cantarC.CO home da terra e a xente,porque saC7e do corazFón,coma o maFmr que nunca caClafala o poA7bo Dmen G7rebeliónC.Repetición
Cfala o pobo en rebelGiFón.Cfala o pobo en rebelGiFón.Estrofa final
CO home da terra e a xente,voz aberC7ta do pobo enteiFro,coma o mFmar que nunca caClafala o pA7obo DmverdaG7deiroC.CO vento leva a túa voz,o mar noC7n pode calarF,fai un aFmno que morrechesC,quen A7te DmpuG7dera voltarC.Repetición
Cquen te puidera volGtFar.Cquen te puidera volGtFar.02
Prefiro perder na taberna
Estrofas Am/G / F/E
Retrouso F/C / G/Am | Peche G/Am/D7/G
Intro falada, medio rindo
Vaia mundo… se dis o que pensas, estás ben fodido…
Estrofa 1
Am/G
Estaba un día na Taberna
F/E
coa tortilla por tomar,
Am/G
boa pataca e tamén viño
F/E
qué máis se pode agardar!
Am/G
Pero alí aparecenron
F/E
tres dos bos sen avisar
Am/G
pra xogar ó tute a tarde,
F/E
logo a noite xa virá!!!
Estrofa 2
Am/G
Tocoulle sair a un do pobo,
F/E
que facería sen ti,
Am/G
as de bastos non é broma
F/E
máis te vale asistir!
Am/G
Triunfaba daquela en copas,
F/E
máis non se podía pedir,
Am/G
miña man xa case tiña,
F/E
poucas por se decidir!
Estrofa 3
Am/G
E así seguiu a partida,
F/E
“veña, paga ti esta ronda”,
Am/G
dúas copiñas de Brasil
F/E
e mañá será outra historia!
Am/G
Falamos sen dar máis voltas,
F/E
das noticias e do amor,
Am/G
daquel profe que non sabe
F/E
nin dicir ben a lección!
Retrouso
F/C
E aquela tarde aprendín
G/Am
que os amigos de verdade,
F/C
falan mal diante de ti,
G/Am
non as costas, é verdade!
F/C
E se me das a elexir,
G/Am
entre gañar ou perder,
F/C
os cartos xa non me importan
G/Am/D7/G
eu alí quero volver!!!
Repite o retrouso completo.
Estrofa 4
Am G
Hai quen fala de barallas
F E
coma se fosen ao azar,
Am G
pero sempre hai unha man
F E
que aprende a barallar.
Am/G
Hai partidas ben curiosas,
F/E
que ninguén quere perder,
Am/G
pero sempre hai quen sorrí
F/E
antes de se repartir.
Retrouso
F/C
E aquela tarde aprendín
G/Am
que os amigos de verdade,
F/C
falan mal diante de ti,
G/Am
non as costas, é verdade!
F/C
Se me das a elexir,
G/Am
entre gañar ou perder,
F/C
os cartos xa non me importan
G/Am/D7/G
eu alí quero volver!!!
Am/D7/G
eu alí quero volver!!!
Am/D7/G
Quen de aquí quere volver????
03
Cando Ourense ardía
Estrofas F – Bb – F – C | Pre-retrouso F – C – Dm – Bb
Retrouso Dm – Bb – C – C
Estrofa 1
F, Bb, F, C
Sempre era no Volante onde empezaba a confusión,
era noite de saída, María tiña a solución,
licor café era a carta da taberna si señor,
duas copiñas, só quería, queimarnos ben a razón!
Era Heavy o que soaba non busques explicación,
dous velliños coñecían algo máis que o reguetón!
Comenzabase a rir, e a noite sen saber,
que eses que estaban alí, de esmorga mellor non ver!
Pre-retrouso
F – C – Dm – Bb
Hoxe imos a por todas, sálvense mellor non ver,
se me miras ben os ollos, apartalos non vas poder!
Retrouso
Dm – Bb – C – C
E cando corría a noite parecía Ourense arder,
aquelas noites son nosas, sen nada xa que perder,
mozas, risas, e os amigos que pedían licor café,
e se pecho os ollos forte… volvo unha e outra vez!
Estrofa 2
F – Bb – F – C
Eran catro ou máis ben cinco, qué mais da podían ser,
que algún casi xa iba farto, farto farto de beber!
Menos mal que no Sinesio a cousa un pouco relaxaba,
ti falabas e falabas, e as mozas so escoitaban!
Moitas promesas facías, moi ben te querias deixar,
mais de todo aquelo queda, máis ven pouco que lembrar!
Logo fumos a dar voltas, de esmorga o Correxidor,
menos mal que inda quedaba no Lokal outro licor!
Retrouso
Repite o retrouso completo.
Estrofa 3
F – Bb – F – C
As paredes tatuadas nomes que non han volver,
un bater sen porta algunha, liberdade ata romper,
rock soando polas veas, coma se fose a lei,
e por un burato no baño… medio mundo podes ver!
Retrouso
Dm – Bb – C – C
E cando corría a noite parecía Ourense arder,
aquelas noites son nosas, sen nada xa que perder,
mozas, risas, e os amigos que pedían licor café,
e se pecho os ollos forte… volvo unha e outra vez!
volvo unha e outra vez!
volvo unha e outra vez!
04
Antes pobre que calado
Estrofas G – D – C – D
Retrouso C – G – D – Em / C – G – D – G
Estrofa 1
G – D – C – D
Hai quen navega en silencio
co medo como timón,
eu prefiro mar aberto
e vivir sen dirección.
Que a verdade, aínda que doa,
é lume que non se apaga,
e quen vive da mentira
nin dorme nin se levanta.
As cousas boas da vida
van e veñen, quen sabrá
xa podes estar tranquilo
que o tempo xa cho dirá!
Retrouso
C – G – D – Em
C – G – D – G
Berra forte, non te cales,
que a vida vai nun cantar,
a verdade non se vende
nin se manda silenciar.
E que digan o que queiran,
xa me poden agardar,
antes pobre ca calado,
que vencido por calar.
Estrofa 2
G – D – C – D
E se un día eu me perdo
entre o que fun e o que son,
que me atope na mirada
cando fale o corazón.
Ponme outra que esta noite,
ainda queda por vivir,
o licor este non debe
de alterarme moito a min!
Se me faltan as palabras
queda aínda o meu sentir,
hai silencios que acompañan
hoxe toca resistir!
Retrouso
Repite o retrouso completo.
Estrofa 3
G – D – C – D
Hai quen ten cadeas feitas
de medos e de rancor,
eu prefiro pasos longos
que me leven onde estou.
Que a vida é este intre
que pasa sen avisar,
e os soños que non viviches
nunca máis han de voltar.
E se o vento un día esquece
de levarme onde eu soñei,
lembraréi que cada paso
foi un mundo que crucei.
Retrouso
C – G – D – Em / C – G – D – G
Berra forte, non te cales,
que a vida vai nun cantar,
a verdade non se vende
nin se manda silenciar.
E que digan o que queiran,
xa me poden agardar,
antes pobre ca calado,
que vencido por calar.
Peche
G – D – C – D
Que a alegría é como o vento,
que non se pode agarrar,
pero se sopla no peito,
nunca deixes de bailar!
05
Cancioneiro Fake
Estrofas e peche C – F – C – G
Retrouso F – C – G – Am / F – C – G – G
Estrofa 1
C F C G
Estrofa 2
C – F – C – G
Nesta taberna da rede
venden verdades por litros,
e un veciño que comparte
bostas no medio do millo.
Se o dixo un vídeo curto
dun rapaz ben peiteado,
seguro que é verdade
que ben fala o condenado!
Retrouso
F C G Am
Ai, ai, ai!
no Cancioneiro Fake
cada quen conta o seu conto
non o podo crer!
Ai, ai, ai!
no Cancioneiro Fake
moitos seguen a corrente,
será certo ou será fake
C F C G
Estrofa 3
C – F – C – G
Ai, que ben soa a mentira
se a repiten sen parar,
se o algoritmo a bendice
xa non hai que dubidar.
Dálle “gústame” á parvada,
non te vaias complicar,
que se soa en todas partes
algo bo debe levar...
Retrouso
Repite o retrouso completo.
Estrofa 4
C – F – C – G
Din que os tolos dos labregos
non saben nin que pensar,
cos chourizos ben curados
esqueceron chatear...
Hai perfís con foto seria
que non pisan nin o bar,
pero que opinan de todo
sen ter terra que sachar.
Retrouso
F C G Am
Ai, ai, ai!
no Cancioneiro Fake
cada quen conta o seu conto
non o podo crer!
Ai, ai, ai!
no Cancioneiro Fake
moitos seguen a corrente,
será certo ou será fake
Final
C F C G
E mentres a gaita soa,
na festa da opinión,
cada quen coa súa verdade
brindando coa razón.
O labrego ben cansado
vai á taberna a tomar,
o seu viño e a partida,
nada lle ten que envexar!
F C G
nada lle ten que envexar!
nada lle ten que envexar!
06
Foi un bico
Estrofas Am–F / C–G
Retrouso F–C / G–Am / F–C / G
Estrofa 1
AmF
Aquela noite te vin chegar
CG
e non sabía o teu nome,
AmF
quedei pasmado con eses rizos
CG
e coa pícara sorrisa.
AmF
Marchaches logo do Local,
CG
apenas nos presentaron,
AmF
a nosa historia seguía en pé
CG
nin nos decatamos.
AmF
Xa no Sitio falamos pouco
C
coma quen sabe
G
que algo está escrito nunca se sabe
Am
dígoche a verdade.
AmF
Eu xa marchaba, a noite foi longa,
Estrofa 2
CG
cansado e de valde,
AmF
cando dixeches: “quédate un chisco”,
CG
foi casualidade?
Retrouso
FC
Foi un bico quen quixo facer
GAm
unha canción pra non esquecer,
FC
algo que parecía sinxelo
G
non o podo crer.
FC
O vento e a choiva pasarán,
G
as pedras do camiño non nos separarán,
FC
cada día, ao carón dese bico,
G
a vida sabe mellor!
Estrofa 3
AmF
Pasaron noites, pasaron anos
CG
e seguimos xuntos aquí
AmF
houbo problemas e tamén risas
CG
pero sempre xuntos, si
AmF
Ás veces a vida dá voltas,
CG
outras todo vai xenial,
AmF
pero o bico daquela noite
CG
marcou o camiño sen máis
Retrouso
Repite o retrouso completo.
Peche
AmF
O muiño que se move,
CG
as follas que o río arrastra,
AmF
mais non leva o que sentimos,
CG
daquel bico de esperanza.
07
Din que hai festa din que hai viño
Intro G – C – G – D
Estrofas e retrouso G – D – Em – C | Remate C – D – G
Final Em – C – G – D
Intro
| G | C | G | D | x2
Estrofa 1
G
Non sei nin que día era,
D
máis me dixo meu irmán,
Em
“en Compostela hoxe non queda
C
nada novo pra mirar”.
G
Daquela xa vin ben claro
D
que tocaba arrincar,
Em
que se o Albariño nos chama
C D G
non se lle pode faltar!
Estrofa 2
G
Chegamos e xa na praza
D
había festa de verdade,
Em
postos cheos, risas claras,
C
viño fresco é calidade!
G
Adegas que teñen leiras
D
moito traballo lles deron
Em
vendimar é só unha parte
C D G
cunca e grolo mereceron!
Retrouso
G
Din que hai festa, din que hai viño,
D
din que non falte o Albariño
Em
que onde haxa festa e amigos
C
vou correndo, non dubido!
G
Din que hai festa, din que hai baile,
D
din que a noite está por vir
Em
vas por unha copa soa…
C
ti xa non queres partir!
G
Din que está a soar a gaita,
D
din que ferve o corazón,
Em
que entre risas e cantigas
C D G
arde viva a tradición!!!
Estrofa 3
G
Uns falaban das colleitas,
D
outros do tempo e do mar,
Em
e nós entre a boa xente
C
xa non queremos marchar!
G
E alí tiña uns amigos
D
deses bos de convidar,
Em
“se mollas a gorxa un chisco
C D G
logo tes que comentar!”
Retrouso
Repite o retrouso completo.
Estrofa 4
G
Como fomos coma sempre
D
de sorpresa e sen pensar,
Em
a un furancho nos levaron:
C
“fame non ides pasar”.
G
Empanada, carne ao forno,
D
polvo á feira e algo máis,
Em
cada prato que chegaba
C D G
xa era excusa para quedar
Retrouso
Repite o retrouso completo.
Final
Em
E cando fala meu pobo,
C
eu non podo dubidar,
G
esta é a miña casa,
D
aquí está o meu fogar!!!!
Retrouso final
Repite o retrouso completo.
08
Na mesa das lembranzas
Do maior (C) · Cambios de acorde aproximados
Estrofas C – G – Am – F / G – C
Retrouso C – G – F – Am / F – G – C
Estrofa 1
CNun pobo da miña terra,Gonde as raíces sempre medran,Amterra de orballo que abriga,Fcun luar Gque Caloumiña…Retrouso
CAy, lalala, ay, lalalaGNesa mesa de lembranzas,Fque ainda é Amboa e ben querida,Ferguemos bicos ao vento,Gporque a vida é Ccompartida!CAy, lalala, ay, lalalaGE aqueles nomes que marchanFainda quedan Amtodavía,Fos recordos e os consellos,Gque nos deron algún Cdía!Estrofa 2
CCando espertas na mañá,Gentre brétemas e vento,Amse mirás ben cara atrás,Fpodes ver que pasa Go Ctempo...CEra a voz da miña avoaGcociñando con ledicia,Amera tempo de xantar,Fmáis te valía Gnon Cfaltar!Estrofa 3
COs avós xa na lareira,Gcontan súas historias vellas,Ampois o tempo nunca os leva,Fteñen as mans Gben Cabertas!CQue empece a soar a Gaita,Gxunto a nosa pandeireta,Ampois neste pobo rapazFcada lembranza é Gunha Cfesta!Retrouso
Repite o retrouso completo.
Estrofa 4
CE aqueles consellos foronGmáis aló do que imaxinas:Amun camiño que fixemosFcon abrazos Ge Ccantigas.CHoxe son un souto verde,Gunha experiencia na vida,Ammanantial que nunca para,Fpeta o mar en Gcada Cesquina!Retrouso
Repite o retrouso completo.
09
Sakura no vento
Estrofas Am – G / F – E
Retrouso F – C / G – Am | Transición F – C – G
Estrofa 1
Am-G /F-E
Un día naceu Sakura,
veu coa semente do vento,
eses ollos son meu norte
qué alegría qué momento!
Eu mirabate en silencio,
aprendendo sen querer,
que ás veces os máis pequenos
nos ensinan cómo ser.
Pequena pero ben firme,
co teu xeito teu de pensar,
cando algo non che encaixa
xa se pode preparar.
Retrouso
F-C / G-Am
Pasarán máis de mil anos
en que volva acontecer
unha flor que teña tanto,
tanto tanto que ofrecer!
Eu so quero ver a risa
esa que fai florecer
que amencer sempre acontece
non dubides florecer!
F-C-G
Am-G /F-E
Repite o retrouso completo.
Estrofa 2
Am – G / F – E
Co pincel tu fas a maxia,
co barro fas as cancións,
levas dentro un universo
que non ten explicación!
Sakura co vento medra,
mais non deixes de crear,
que este mundo xa precisa
xente que saiba soñar.
E debuxas coma nos mangas,
ollos grandes pa mirar,
mundos onde todo doe
pero apréndese a voar.
Retrouso
F-C / G-Am
Pasarán máis de mil anos
en que volva acontecer
unha flor que teña tanto,
tanto tanto que ofrecer!
Eu so quero ver a risa
esa que fai florecer
que amencer sempre acontece
non dubides florecer!
F-C-G
Repite o retrouso completo.
Estrofa 3
Non fai falta ser o Gojo,
nin loitar coma Sukuna,
ti xa tes forza por dentro
que non precisa armadura.
Pasarán máis de mil cousas
que aínda están por descubrir
e outras que xa pasan sempre,
nada novo para tí!
E aquí tes a túa casa,
onde sempre fai calor,
aquí é onde naciches
ti xa sabes somos nós!
F-C / G-Am
Estrofa 4
Pasarán máis de mil anos
en que volva acontecer
unha flor que teña tanto
que nos faga renacer.
Eu so quero ver a risa
esa que fai florecer
que amencer sempre acontece
non dubides que estaréi!
F-C-G
Peche
Am – G / F – E
Din que hai flores que nacen co vento… e que nunca deixan
de medrar dentro de ti.
10
Toda a terra no cantar
Capo 1 · Soa en La bemol maior · Cambios de acorde aproximados
Estrofas G – D – G / C – D
Retrouso Em – D – Em – D / G – D – G
Ponte Am – Bm – D
Estrofa 1
GMarchei unha mañá calquera,Dxa sen poder mirar atrás,Gmiña nai quedou na porta vella,Ccun sorriso… e Dganas de chorar.Estrofa 2
GAquel río onde eu pescabaDdespediume ao carón do mar,Ge coma se fose un vello,Cnon parei de Drecordar.Estrofa 3
GFun andando ben dereito,Dpouco máis podía facer,Gcoa maleta pegada ao peitoCe moito por Daprender!Retrouso
EmVou e veño, veño e vou,Dxa non sei nin onde estou!EmSe marchei foi por vivir,Dpero lévoo todo aquí!GErgue o vaso, brinda xa,Dpor quen non puido quedar,que onde vaias vas levar…
G¡toda a terra no cantar!Estrofa 4
GAlí tiña o pan e o teito,De un traballo de verdade,Gfun quedando pouco a pouco,Co tempo pasa… ¡non Dhai xeito!Estrofa 5
GLembranzas da túa terra,Desas non marchan xamais,Gpero cando a fame arreaCé valente quen Do fai!Estrofa 6
GAs lembranzas non se esquecen,Dcun bo viño e o lume atrás,Gpero quen deixa o fogar,Cnon pensa máis que en Dvoltar!Retrouso
EmVou e veño, veño e vou,Dxa non sei nin onde estou!EmSe marchei foi por vivir,Dpero lévoo todo aquí!GErgue o vaso, brinda xa,Dpor quen marcha a pelexar,que onde vaias vas levar…
G¡toda a terra no cantar!Ponte
(La música baja de intensidad, más íntimo)
AmComo dicía Rosalía,Bma saudade aprende a andar,Dque un non é só de onde nace…senón de onde o van lembrar.
Estrofa 7
(Empieza a subir el ritmo y la batería)
GQue a terra cando te chama,Dnon o podes dubidar,Ghai portas que non se pechan…C¡que un non marcha Dpor folgar!Retrouso final
(Con toda la banda y coros de taberna)
EmVou e veño, veño e vou,D¡xa non sei nin onde estou!EmSe marchei foi por vivir,D¡pero lévoo todo aquí!GErgue o vaso, brinda xa:D¡Por quen non puido quedar!G¡Por quen marcha a pelexar!D¡Por quen non deixa de amar!Em¡Por quen se vai sen falar!D¡Por quen se bota ao mar!D¡Que onde vaias vas levar...G¡TODA A TERRA NO CANTAR!(Coros repitiendo "Toda a terra no cantar" mientras la música
se funde con el ruido de la taberna y un brindis final: ¡Saúde!)
11
O pobre cinchador
Base indicada na letra G – D – C – D
Aplicación da mesma volta ao resto das seccións como acompañamento proposto.
Intro
G – D – C – D
Habia en Canido un mozo,
non moi dado a estudar,
marchou logo a Compostela
coa cabeza por armar.
Ficou soñando na estación:
“esta noite pinta amor…”
E os amigos en voz baixa:
“xa chegou o cinchador”.
Estrofa 1
G – D – C – D
Na casa dos estudantes
fixeron competición:
salchicha e cervexa fría,
ata perder a razón.
Unha, dúas, tres e catro,
ninguén sabía contar…
cando perdeu dixo rindo:
“imos de esmorga a brindar!”
Retrouso
G – D – C – D
Bebe, bebe cinchador,
enche o vaso sen temor,
que entre risas e licor
sempre mandas ti, señor.
Bebe, bebe cinchador,
canta alto esta canción,
que buscando amor perfecto
sempre atopas… confusión.
Estrofa 2
Nun bar vello en Compostela
coñeceu unha muller,
ollos negros, risa tola,
boa noite pra perder!
Bailaron ata que o día
veu chamar polo balcón,
e ao espertar dixo abraiado,
“de quen será este condón!”
G/D/C/D
Estrofa 3
G – D – C – D
E así foi media vida
entre festa e corazóns,
cada moza parecía
a mellor das ilusións.
Pero ao pouco tempo sempre
rompía aquela relación,
dicía: “non é a perfecta…
seguirei na expedición”.
Retrouso
G – D – C – D
Bebe, bebe cinchador,
que esmorga é o mellor,
entre risas e licor
mandas sempre si señor.
Bebe, bebe cinchador,
canta alto esta canción,
que buscando amor perfecto
sempre medra a confusión
Final
G – D – C – D
Agora anda polo Brasil
fotos cheas de calor,
a piscina e caipiriña
e nos mollados si señor!
Pasaron noites e risas,
fume, canción e licor,
e ao final baixa a cabeza:
“son un pobre soñador.”
Retrouso
G – D – C – D
Bebe, bebe cinchador,
que esmorga é o mellor,
entre risas e licor
mandas sempre si señor.
Bebe, bebe cinchador,
canta alto esta canción,
que buscando amor perfecto
“son un pobre soñador.”
